Nu recent een nieuwe Software Development Kit (SDK) voor Android is vrijgegeven (1.5, r3) en Donut derhalve niet ver weg meer kan zijn, kunnen enkele conclusies over Android als OS worden getrokken.

Om te beginnen lijkt het erop dat Donut een update wordt en geen upgrade naar Android 2.0 (gelet op de naamgeving van de laatste SDK). Google had al eerder aangegeven dat er na Cupcake nog een kleine en een grote software-update zouden komen in 2009. De kleine update lijkt aanstaande en deze zal door iedereen weer met gejuich worden ontvangen.

Dit zal wellicht niet gelden voor de grotere update (upgrade naar Android 2.0) later dit jaar. G1-bezitters zullen minimaal concessies moeten doen om Android 2.0 zonder meer op hun G1 te kunnen draaien. Dat is voor gebruikers in de US en de UK maximaal een jaar na aanschaf al een harde dobber, laat staan voor de gebruikers in Nederland en andere landen, die hun G1 veelal nog maanden korter hebben.

Het is al sinds het vrijgeven van de G1-specificaties duidelijk dat het toestel niet uitblinkt in (interne) geheugencapaciteit. Deze capaciteit bestaat eigenlijk uit twee delen: een deel voor het besturingssysteem en een deel waar gebruikers hun software op kunnen installeren. Het grootste gedeelte gaat op aan het besturingssysteem; Voor eindgebruikers is sinds de introductie standaard 74 Mb beschikbaar om de software van hun keuze op te installeren. Een spelletje met mooie grafische elementen gebruikt al gauw een paar Mb's (en de fraaiste spelletjes moeten nog voor Android uit worden gebracht). Ook de cache van de diverse toepassingen wordt in dit geheugen opgeslagen, in de meeste gevallen alleen maar als er ruimte is (oude cache wordt bij te weinig ruimte automatisch verwijderd). Van veel software komen regelmatig updates met meer functionaliteiten uit, maar die vergen ook meer ruimte. Aan de andere kant kunnen sommige applicaties kleiner worden, omdat specifieke onderdelen door het OS kunnen worden overgenomen of efficienter kunnen worden geprogrammeerd.

De Android-update die nu voor de deur staat, past hoogstwaarschijnlijk nog (net) in het voor het besturingssysteem gereserveerde gedeelte van het interne geheugen. De verwachte upgrade naar 2.0 voor later dit jaar ZEKER NIET. En daar ligt nu het (geheugen)probleempje. Gelukkig ligt dit probleem bij de techneuten van Google c.s. in meer dan goede handen. Als zij het probleem niet kunnen oplossen, dan is er waarschijnlijk geen oplossing. Er zal vast wel wat uit de bus komen. De partitie voor het besturingssysteem kan worden vergroot (ten koste van het beschikbare geheugen voor applicaties). Google heeft al aangegeven dat zij niet zonder meer de partitie voor het besturingssysteem gaat vergroten als gebruikers daardoor gegevens (lees: applicaties) gaan verliezen. Een andere oplossing kan zijn dat bepaalde applicaties die nu nog in het OS ingebakken zijn, (tijdelijk) uit het OS worden gehaald en als losstaande applicaties op de markt worden gezet. Ook het niet installeren van bepaalde functionaliteiten op de G1 behoort tot de mogelijkheden, maar dan zit je in feite met een tweederangs OS.

Het vergroten van de besturingspartitie is de meest voor de hand liggende oplossing. Vooral als applicaties op de SD-kaart kunnen worden opgeslagen. Bij dat laatste komt echter weer een ander technisch probleem om de hoek kijken. Op dit moment werkt het draaien van apllicaties vanaf de SD-kaart alleen vlekkeloos bij SD-kaarten met snelheden van Class 6 (of hoger). De kaartklasse kun je vinden in een (gebroken) rondje op de kaart. Als er niets op de SD-kaart staat, dan voldoet deze niet. Je hoeft nu niet meteen naar de winkel te rennen om een MicroSD-kaartje met Class 6 te kopen, want het probleem is er nog niet en die kaartje worden bijna dagelijks goedkoper. Mocht je echter nu al een kaartje om een andere reden willen aanschaffen, dan kun je er alvast rekening mee houden.

Het blijven spannende tijden met Android.

Frans-Peter van der Leur is freelance WebMaster/WebManager en SysteemOntwikkelaar met een passie voor mobiel internet. Hij begon zijn mobiele loopbaan in 1998 met een Nokia 5110. Verder freaken dan een doorzichtige behuizing was helaas niet mogelijk, dus stapte hij al gauw over op een Nokia 6210 i.c.m. een Palm Vx, om lekker te kunnen synchroniseren. In 2002 had Frans-Peter zijn eerste smartphone in de vorm van een Handspring Treo 270. Nog voordat Handspring werd overgenomen door Palm wist hij in 2003 beslag te leggen op een zwarte Treo 600 van Orange UK. Enige tijd later kwam daar voor de gein nog een zwarte Orange SPV C500 bij. Beide toestellen werden in 2005 opgewaardeerd naar de PalmOne Treo 650 en de Orange SPV M2000. Begin 2006 zei Frans-Peter PalmOS vaarwel wegens de slechte internetbrowser en stapte hij weer terug op één toestel, de T-Mobile MDA Vario met onbeperkt internetten voor EUR 9,50. Helaas gooide Microsoft eind 2007 roet in het eten met Windows Vista, waardoor de MDA Vario qua synchronisatie onbruikbaar werd. In januari 2008 deed Frans-Peter, met de Android-aankondiging in het achterhoofd, een stapje terug met de Nokia E61i, maar het synchroniseren werkte bij alle platformen weer naar behoren. Tussen alle bedrijven door had hij ook nog kort een Sony Ericsson P800, een Palm Tungsten C, een Palm Tungsten W, een Motorola MPx200 en een Nokia N73.
En toen kwam Android. Sinds 15 januari 2009 werkt Frans-Peter met de G1 DEV Phone (HTC Dream).